কলেৰা ৰোগ, ইয়াৰ উপসৰ্গ আৰু প্ৰতিৰোধ

কলেৰা হৈছে এক অত্যন্ত গুৰুতৰ ৰোগ আৰু এই ৰোগত আক্ৰান্ত হ’লে ডিহাইড্ৰেচনৰ সৈতে তীব্ৰ পানীযুক্ত ডায়েৰিয়া সৃষ্টি হ’ব পাৰে।

কলেৰা কি?

কলেৰা হৈছে খাদ্য বা পানী খোৱা বা খোৱাৰ ফলত হোৱা এক তীব্ৰ ডায়েৰিয়া সংক্ৰমণ যি ভিব্ৰিঅ কলেৰা বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা দূষিত হয়। কলেৰা জনস্বাস্থ্যৰ বাবে এক বিশ্বব্যাপী ভাবুকি হৈ আছে আৰু ই অসমতা আৰু সামাজিক বিকাশৰ অভাৱক সূচায়। গৱেষকসকলে অনুমান কৰিছে যে প্ৰতি বছৰে, ১.৩ ৰ পৰা ৪.০ নিযুত কলেৰাৰ ঘটনা হয়, আৰু সংক্ৰমণৰ ফলত বিশ্বজুৰি ২১000 ৰ পৰা ১৪৩০০০ মৃত্যু হয়।

কলেৰা হৈছে এক অত্যন্ত গুৰুতৰ ৰোগ আৰু এই ৰোগত আক্ৰান্ত হ’লে ডিহাইড্ৰেচনৰ সৈতে তীব্ৰ পানীযুক্ত ডায়েৰিয়া সৃষ্টি হ’ব পাৰে। দূষিত খাদ্য বা পানী খোৱাৰ পিছত এজন ব্যক্তিয়ে লক্ষণ দেখুৱাবলৈ ১২ ঘণ্টাৰ পৰা ৫ দিনৰ সময় লাগে। কলেৰাই শিশু আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক দুয়োকে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু চিকিৎসা নকৰিলে কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে মৃত্যু হ'ব পাৰে।

ভিব্ৰিঅ' কলেৰাৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত বেছিভাগ লোকৰ কোনো লক্ষণ বিকশিত নহয়, অৱশ্যে সংক্ৰমণৰ পিছত ১-১০ দিনৰ বাবে বেক্টেৰিয়াবোৰ ব্যক্তিজনৰ মলত থাকে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে বেক্টেৰিয়াবোৰ পৰিৱেশলৈ ঘূৰি যায়, যাৰ ফলত আন লোকসংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।

কলেৰা ৰোগৰ ইতিহাস: 

উনবিংশ শতিকাত, ভাৰতৰ গঙ্গা বদ্বীপত ইয়াৰ মূল জলাশয়ৰ পৰা সমগ্ৰ বিশ্বতে কলেৰা বিয়পি পৰিছিল। পৰৱৰ্তী ছয়টা মহামাৰীয়ে সকলো মহাদেশৰ লাখ লাখ লোকৰ মৃত্যু ঘটাইছিল। বৰ্তমানৰ (সপ্তম) মহামাৰী ১৯৬১ চনত দক্ষিণ এছিয়াত আৰম্ভ হৈছিল, ১৯৭১ চনত আফ্ৰিকা আৰু ১৯৯১ চনত আমেৰিকাত হৈছিল। 

কলেৰাৰ উপসৰ্গ কি?

প্ৰতি ২০ জন কলেৰা সংক্ৰমণ হোৱা ব্যক্তিৰ ভিতৰত এজনৰ তলত দিয়া ধৰণৰ উপসৰ্গবোৰ তীব্ৰভাৱে দেখা দিব পাৰে:

  • খুব বেছিকৈ পানীৰ দৰে শৌচ হয়।
  • বমি।
  • ভৰিৰ মাংশপেশী টানি ধৰা।

এনে ৰোগীৰ দেহৰপৰা অনবৰতে পানীভাগ ওলাই যোৱাৰ ফলত ডিহাইড্ৰেছন আৰু উশাহ বন্ধ হব পাৰে। এনে ব্যক্তিক অতি সোনকালে চিকিত্সা নকৰালে এঘণ্টাৰ ভিতৰত মৃত্যুও হব পাৰে।

 

কলেৰাৰদ্বাৰা কেনেকৈ আক্ৰান্ত হয়?

আমাৰ খাদ্য বা পানীৰ যোগেদি আমাৰ শৰীৰত উপস্থিত হোৱা বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা কলেৰা বিয়পে ।

  • ই মল আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ যোগেদি বিয়পে।
  • সাগৰীয় খাদ্য আৰু মাছৰ জৰিয়তেও কলেৰা বিয়পিব পাৰে ।
  • যদি শাক-পাচলি আৰু চালাড ভালদৰে ধুব নোৱাৰে বা লেতেৰা পানীৰে ধুই দিয়ে, তেন্তে কলেৰাৰ আশংকা থাকে ।
  • কলেৰাৰ বিজাণু থকা খাদ্য বা পানী খোৱাৰ ফলত এজন লোকৰ দেহত কলেৰা সংক্ৰমণ হয়। সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ শৌচৰপৰা বিয়পি সাধাৰণতে মহামাৰী ৰূপ লয়। 
  • নলা-নৰ্দমাৰ ব্যৱস্থা উপযুক্ত ভাৱে নথকা আৰু খোৱাপানী উপযুক্তভাৱে বিশুদ্ধ কৰাৰ ব্যৱস্থা নথকা ঠাইত এই ৰোগ সোনকালে বিয়পি পৰে।

 

এই ৰোগ এজনৰ গাৰ পৰা আন এজনৰ গালৈ প্ৰত্যক্ষভাৱে সংক্ৰমিত হব নোৱাৰে। সেইবাবেই আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ সৈতে একেলগে থাকিলে বা স্পৰ্শ কৰিলে কলেৰা সংক্ৰমিত নহয়।

কলেৰাৰ বিৰুদ্ধে সাৱধানতা

 

  • শৌচাগাৰ পৰিস্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। শৌচাগাৰত বতাহ চলাচল কৰিব লাগে আৰু বিজাণুনাশক ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
  • অতিৰিক্ত মানসিক আৰু শাৰিৰীক শ্ৰম কৰিব নালাগে। ঘনাই তাপমাত্ৰাৰ সলনি হোৱা পৰিৱেশৰ পৰা আঁতৰি থকা উচিত।
  • জনসমাগম হোৱা ঠাইৰ পৰা আঁতৰি থাকিব লাগে।
  • পানী সদাই উতলাই খাব লাগে। উতলোৱা পানী চেঁচা হোৱাৰ পাছত এটা বটলত আধামানলৈকে ভৰাই থব লাগে। পানী খোৱাৰ আগতে বটলটো ভালদৰে কেইবাৰমান জোকাৰি লব লাগে। পানী খোৱা বটল আৰু গ্লাচ আদি উতলা পানীৰে ধুই লোৱা উচিত।
  • উতল নহাকৈ একো বস্তুৱেই খাব নালাগে।
  • সকলো খোৱা বস্তু ভালদৰে সিঁজাই খাব লাগে। ফল-মূল উতলা পানীৰ বাচনত লৈ ভালদৰে ধুই লব লাগে। ভালদৰে ধোৱাৰ পাছত বাকলি গুচাই খাব লাগে। ফল-মূলবোৰ অলপ উত্তাপত সিঁজাই খাব পাৰিলে বেছি ভাল।
  • আহাৰ গৰমে গৰমে খোৱা উচিত।
  • খোৱা-বোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা সকলো বাচন ভালদৰে পানীৰে ধুই লব লাগে।
  • দিনত কেইবাবাৰো আৰু প্ৰতিবাৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ আগতে দুয়োখন হাত চাবোন আৰু পানীৰে ভালদৰে ঘঁহি ঘঁহি ধুব লাগে।
  • পৰিস্কাৰকৈ ধোৱা গামোচা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
  • অপৰিস্কাৰ কাপোৰ, শৌচাগাৰত ব্যৱহৃত কাপোৰ ভলদৰে ধুই ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
  • পাকঘৰত ব্যৱহৃত কাপোৰ প্ৰতিবাৰ ব্যৱহাৰৰ পাছত ভালদৰে ধুই, শুকুৱাই, পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
  • কোনো লোকৰ কলেৰা হ’লে লগে লগে তেওঁক পৃথক কোঠাত ৰাখিব লাগে।
  • কলেৰা ৰোগীৰ শৰীৰ, ৰোগীৰ মলমূত্ৰ লগা কাপোৰ আদি চুব লগা হ’লে মুখ-নাক ঢাকিবলৈ নাইলনৰ কাপোৰৰ মুখা ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। 
  • যি কোঠাত কলেৰা ৰোগী আছিল সেই কোঠাত আন মানুহ সোমোৱাৰ আগতে কেইঘণ্টামানৰ বাবে কোঠাটো বন্ধ কৰি থব লাগে।

 

কলেৰা প্ৰায়ে অনুমানযোগ্য আৰু প্ৰতিৰোধযোগ্য। সমগ্ৰ জনসাধাৰণে পৰিষ্কাৰ পানী আৰু অনাময় সুবিধা, লগতে ভাল পৰিচ্ছন্নতা পদ্ধতিসমূহ পালন কৰিলে, ইয়াক আমাৰ মাজৰ পৰা আঁতৰ কৰি পৰা যায়।